Op het A3 vel op tafel stond de zin ‘zonder mensen die het absoluut met je oneens zijn, men nooit werkelijk het verschil kan maken‘. Overgeschreven door mijn Lief, die deze zin las op mijn website en hem overnam omdat hij raakte. Het iets in hem beroerde.

Het is één van de dingen die ik leerde van Brené Brown. We kunnen enkel écht onszelf zijn als we de moed hebben om alleen te komen staan. We kunnen enkel die mensen vinden die bij ons passen wanneer we voldoende af durven wijken zodat ze ons kunnen vinden. Doodeng vond ik dat. En vind ik het nog steeds. Want hoe weet ik dat die anderen er zijn? Dat er überhaupt iemand op me zit te wachten?

Dit soort gedachten poppen op bij stress, wanneer er feest in de tent is. Wanneer jouw lijf zich klaar maakt om wat dan ook te gaan doen, zolang je maar veilig blijft. Het moment dat het spannend is, dat je jezelf kwetsbaar voelt, dát is het moment dat je volledig kunt kiezen voor de persoon die je (nog meer) wilt zijn.

Spannend ken ik wel overigens. Vrij goed trouwens. Meestal stond het synoniem aan ‘gewoonweg niet aanstellen’ en ‘doen wat nodig is’. Schouders eronder. Playing big. Doelen stellen. Doorbikkelen. Niet zeuren. Doorgaan tot het naadje. You get the feeling..

Maar daarmee was spannend eigenlijk een verlengstuk geworden van doen wat nodig is om geen fouten te maken, niet afgewezen te worden. Niet buiten de boot te vallen. Niet te mislukken als werknemer. Niet gezien te worden als mislukte ondernemer.

Spannend stond gelijk aan mogelijke afwijzing…

Dat is een waarheid die je weinig hoort. ‘The magic happens’ immers buiten je comfortzone. Hoevaak horen we niet dat je enkel door te ‘doen’ en door te gaan durven verder komt en gelukkig zult worden? Waar zit in dit geheel dan de angst voor afwijzing verstopt?

De afgelopen jaren leerde ik al dat de comfortzone waar het nog leuk is om te groeien en je kwetsbaarheid op de rand is. En dus niet te ver daarbuiten. De ‘vier’ op de schaal van 1 tot en met 10 van spanning, zo benoem ik het naar mijn cursisten. Daar waar je het leven nog kunt vieren. Een fout niet te erg is. En de spanning zomaar kan omslaan in een lach. Dát is de magische zone!

Maar dat is dus niet het enige… Door de boeken van Brené Brown in combinatie met wat ik had geleerd over in kleine stapjes enge dingen durven doen besefte ik ineens dat er nog een factor is aan ‘uit je comfortzone te komen’. En dat is wáárom je het zou doen.

Als je jezelf kwetsbaar op wilt stellen en buiten je comfortzone gaat omdat je vindt dat je enkel met een lezing kunt aantonen dat je klantwaardig bent. Of dat je vlogs moet maken omdat je anders niet zichtbaar bent. Of dat je 100 euro per uur moet vragen omdat je anders een geldissue hebt. Als je vindt dat je uit je comfortzone moet stappen omdat het nódig is… dan ben je niet uit die zone aan het stappen. Dan stap je uit jezélf.

Als je de spanning aangaat voor anderen dan raak je jezelf simpelweg kwijt. Put het je uit. Worden resultaten belangrijk. Verdwijnt de ziel en bezieling. Gaat de mening van anderen ertoe doen. En verlies je een beetje jouw eigen innerlijke gevoel. Dan zijn zenuwen niet leuk, niet speels en al helemaal niet voedend. terwijl het dat wél kan zijn. Alles komt dan immers in het teken te staan van trucjes aanleren en technieken toepasten. Nuttig mogelijkerwijs. Maar oh zo leeg..

Jezelf uitdagen iets te doen omdat je het jezelf gúnt het te leren, te ervaren, ervoor te durven staan. Dát is wat je sterkt als mens. Daar zit kwetsbaarheid. Daar begint het leven. Daar vind je echtheid. En stralen we dit naar anderen uit.

Wanneer we f*cking echt durven zijn dan brengt elke stap uit je comfortzone je dichter bij jezelf. Als jij jezelf mag raken, dan kun je dit bij anderen doen. Wanneer jij het Lef hebt om te Stralen zal falen er minder toe doen.

Dan weet jij ook jouw WHY zonder dat je dit telkens opnieuw aan de buitenwereld moet vertellen. Dan is het immers de kern die jou blijft voeden, zoals het hoort. Dan is een kwetsbaar verhaal delen als ondernemer niet een marketingtrucje maar een oprechte wens dat je daarmee een ander inspiratie geeft. Storytelling uit het leven gegrepen. En oh zo f*cking echt.