Dit ben ik.
Xandra van Hooff
Expert op het gebied van terminale serieusheid en kwetsbaarheidvermijding.

Het duurde overigens lang voordat ik doorhad dat ik zo was. In gedachten was ik namelijk superstoer, übergrappig en leerde ik al doende. In real life bleek ik dat laatste alleen te kunnen wanneer er niets ‘op het spel’ stond. Zo werd ik als student tweede in een grote debatteerwedstrijd maar durfde ik tegelijkertijd geen presentatie te houden in mijn klas.

Ik blijk dus best veel te durven wanneer het voelde als experimenteren en uitproberen. Spelen noem ik dat nu. Dat woord vond ik vroeger vreselijk trouwens. Liever was ik met intelligente zaken bezig. Ging na de havo ook liever laboratoriumonderwijs volgen dan dat ik naar de pabo ging. Ik beken; kinderboeken lezen en knutselen voelden toch wat kinderachtig aan.

De waarheid haalde me in toen ik mijn werkende leven telkens snel zat was en ik elke 2 á 3 jaar een midlife-crisis-achtig ‘is dit het nou’ moment had. Ik probeerde dat op te lossen met een nieuwe studie. Of een leukere baan. Maar het hielp niet. Het volwassen leven kroop me onder de huid. Altijd serieus zijn. Altijd werken. Pogen problemen te voorkomen. Steeds meer in een keurslijf van hoe het hoorde en hoe het moest. Het was alsof ik mijn eigen innerlijke vrijheid daardoor steeds meer verloor.

Het was doodeng de ingang te vinden die voor mij werkte en mijn plezier in leven (én werken) terugbracht: theatrale werkvormen. Ik was immers toch het meisje dat bekend stond als ‘chronisch verlegen’ en nooit in de belangstelling wilde staan. Ik ontdekte echter dat op het toneel alles mogelijk is en alle emoties zijn toegestaan. Dat gaf ruimte. Lucht. En het gevoel van vrijheid dat ik zo nodig had.

Lang hield ik dat ‘speelse’ voor mezelf. Wat had de wereld daar nu aan? Tot ik ontdekte hoeveel mensen het gevoel ‘te leven’ slechts sporadisch konden ervaren. Amper flow in hun werk ervaren. Ik was flabbergasted te beseffen hoeveel mensen overleven in plaats van fantastische dingen te doen. En daarmee de wereld hun talenten onthouden.

Een langdurige fascinatie voor spelen is zo uiteindelijk ontstaan. We willen immers allemaal graag het gevoel van ‘walking on sunshine’ in ons lijf. De dag nemen zoals hij komt. Zorgeloos. Moeiteloos. Hoe kun je nu een flipflop-gevoel ervaren als je nog niet wist wat je te wachten staat? Hoe maak je ruimte voor jouw intuïtie als je ‘verantwoordelijkheid’ altijd te trappelen staat?

Hoe meer ik me in playfulness ging verdiepen, erover las en leerde, en hoe meer ik deed en ervoer, hoe meer ik begreep dat spelen en creativiteit tot de meest complexe zaken ter wereld behoorden. Ook al voelden ze kinderachtig fijn. Het leven is een serieuze zaak, dat ga ik niet ontkennen. En er is een hoop te leren over hoe je jouw werk beter of sneller kunt doen. Doeltreffender met minder fouten. De kans is echter groot dat je door een eenzijdige focus gaat vergeten dat het leven een geheim ingrediënt heeft toegevoegd. Stress is de ‘spice of life’ en playfulness de manier om hiermee om te gaan. Ga maar na: stress maakt ons immers inventiever, alerter en sneller. Het zet je letterlijk áán. En alles wat we zouden moeten leren laat het leven ons doen als vorm van spel. Kinderen leren kruipen, lopen, fietsen en tekenen omdat ze het willen, niet omdat het moet. Als wat je doet eng of moeilijk is maar óók leuk, dan ben je op de goede weg in je leven. Zolang stress voelt als spelen, dan weet je dat het klopt!

Ik besloot daarom in 2019 van speelsheid mijn levensmissie te maken. Want het leven is dan wel soms te serieus om te spelen, het enige wat helpt in echt lastige momenten is een playful mindset. Als opleider van playful professionals help ik je bij het omarmen van een speelse proactieve levensinstelling en dit ook met anderen te doen. 

Wanneer je tot hier ‘jajajajajaja’ voelde en nu wilt afhaken omdat het zo angstaanjagend klinkt, dan begrijp ik dat helemaal. Ik vond improvisatie ook eng. Dat vind ik zelfs nog steeds geregeld. Als ik echter iets geleerd heb dan is het wel dat je niet ‘grappig’, snel of slim hoeft te zijn. Mijn vorm van improvisatie doe je immers niet voor de ander, je doet het voor jezelf. Ik leer je omgaan met anderen (ook als het spannend wordt), je open stellen voor het moment en jezelf te laten zien.

En als je het nu nog steeds een beetje spannend vind, maar ook denkt dat dit iets voor je is dan ben je waarschijnlijk mijn favoriete deelnemer. Niet alleen heb jij, net als ik, waarschijnlijk het meest met spelen te winnen en geldt dit ook nog eens voor (een groot deel) van de mensen met wie jij werkt. Maar… je kunt ook nog eens gaan ervaren dat een ‘zinvol leven creëren’ betekent dat je ruimte gaat maken voor alles wat jij ten diepte bent. Alles wat in jouw ogen nog niet ‘af’ of ‘goed genoeg’ is. Ruimte om te zeggen wat je voelt, ervaart en denkt. Juist wanneer je nog niet precies weet wat dat dan allemaal is. Dat is spannend en niet iedereen durft die eigenheid en gekkigheid gelijk al te omarmen op hun pad naar succes. Daarom laat ik je graag ervaren dat ook jij kunt floreren in het niet-weten, het (nog) niet-kunnen en mogelijke niet-goed-genoeg zijn. Zodat je met creativiteit en intuïtie als bagage gerust het onbekende aan durft te gaan. Speelsheid zorgt zo niet alleen voor het confetti-effect in je leven, het vergemakkelijkt ook verandering, transparantie en interactie.

Ben jij klaar met terminale serieusheid? Ik start met jou graag een radicale glitterrevolutie! Doe je mee?

ps: nadat ik dacht dat improvisatie dus écht iets voor mij was en pastte bij mijn wens om embodiment met zingeving te combineren ontdekte ik ook dat er net zoveel verschillende trainers als methodieken zijn. Van sommige werd ik wél en van anderen níét blij. Graag deel ik dan ook enkele woorden die bij mij passen en wat niet zodat je zelf hierin ook je keus kunt maken:

Dit zijn woorden die ik gebruik: spontaan, authentiek, menselijk, mindful, mindset, creatief, intens, speelsheid, spel, losgaan, emoties, gekkigheid, experimenteren, plottwist, genieten, plezier. 

Hier heb ik het liever niet over: façade, faken, acteren, nummer, act, show, script, scenario, rollen, repertoire, protagonist, toneelspeler, performen, opvoeren, vertolken, optreden, voorstelling. 

En verder...

Qua karakter laat ik mezelf het liefst omschrijven als een excentrieke, sensitieve wannabe uke-yogi met een vleugje té. Een kwinkslag naar uit de bocht vliegende tranen en lachbuien… dát kenmerkt mij. Daarnaast ben ik nog altijd een heerlijke kat-uit-de-boom-kijker én een kennisklikko. Er schuilt immers zowel een HSS-HSP’ers als een hoogbegaafde in mij. Ik woon trouwens in Wijchen onder Nijmegen samen met mijn Lief (Mark van den Berg) en twee kinderen (Ilja en Bodhi) Als ik mijn tijd vrij mag indelen drink ik graag latte macchiato in cafeetjes met industriële uitstraling of hang rond op relaxte kleinschalige festivals.

Xandra heeft de afgelopen jaren met de volgende partijen samengewerkt: REC Balein, gemeente Amsterdam, Novilo, HINT, Welzien, Essent, SWV VO/VSO Nijmegen, SOTOG, gemeente Utrecht, Prorail, HAN, Innovo, Rijnijssel en Breekjaar.

Wat ik heb gedaan

Bekijk door wie ik mij in actie heb laten zetten, van wie ik heb mogen leren, mee mogen samenwerken en me lieten groeien op vele manieren. Hier een korte weergave van mijn opleidingen en werk tot op heden plus wat anderen over me zeiden. Altijd interessant ;)

Waar ik in geloof

Playfulness geeft nieuwsgierigheid zodat je als mens vaardigheden kunt ontwikkelen en je purpose en passie ontdekken. Daarnaast geeft het speelruimte om de werkelijkheid waarin we leven wat meer te bevragen waardoor we onbevangen in het leven kunnen staan.